Wujka To Miego pocztówki zza miedzy

Przejeżdżając przez Słowenię wszędzie w wioskach i miastach widzieliśmy drzewka majowe... część już stała, a część dopiero była przygotowywana (bo to był jeszcze kwiecień).

Była to wiecha (tzw. majka) świerkowa, przystrojona i umieszczona na wysokim, okorowanym pniu (więcej o tym zwyczaju tutaj).

Znalazłem też fotkę sprzed kilku lat ze Słowacji, gdzie umajona była brzózka przy przystanku (zwykłe drzewko na żadnym tam słupie - może główne drzewko był gdzieś indziej w miejscowości).

I u nas był miejscami taki zwyczaj, a co ciekawe bywa on reaktywowany, np. w Rudzie Kozielskiej link, czy w rejonie Strzelców Opolskich link (polecam filmik ze wspinania się na to drzewko po nagrody link)

Tagi: pomniki rzeźby Słowacja Słowenia

20:53, meteor2017
Link Komentarze (4) »

niedziela, 17 maja 2009

Dzień 7: Pod ziemią do ojczyzny

jarek - Palota - przełęcz Łupkowska - Łupków - schronisko w Łupkowie + wieczorna wycieczka po okolicznych górkach

Polskie siatkarki ćwiczą na Słowacji z ukraińskimi siatkami I Love Ukraine.

Zieeew, rano jest, a ja się powoli rozkręcam.

Śnieg! Ciepły śnieg!

A my popylami zarastającymi jaworami torami do granicy.

Piknik na ciągniku.

Zbój Pikuj.

Hmm, co przy stacyjce Palota robi słupek graniczny? Hę? Może ktoś tu przywiózl, byśmy sie głowili? A może rzeczywiście za Niemca tędy biegła granica (to P jest przerobione z D).

Kolejna stacyjka - Barbora.

Tunel pod przełęczą Łupkowską.

No to idziemy. Tunelem przejdziemy do Polski.

A to już Polska, po tabliczkach jak to radziecka dłoń odbuwała tunel, zostały tylko ślady.

Stacja Łupków. Kiedyś stacja nadgraniczna... teraz i granica już bez kontroli, a i żaden pociąg przez nią nie jeździ... w ogóle żaden pociąg nie jeździ.

Cerkwisko w Łupkowie - w tym miejscu kiedyś stała cerkiew.

Cmentarz przy cerkwi.

Schronisko w Łupkowie.

W schronisko zrobilismy sobie obiad, a potem ruszyliśmy połazić na lekko po okolicznych górkach.

Stacja Łupków.

Dobranoc.

Tutaj spotkalismy po raz pierwszy inną trasę rajdową - trase Oli i Siarka Łupie w krzyżu. Do schroniska dotarli o 22:30.

Relacja dzień po dniu:
25.04, 26.04, 27.04, 28.04, 29.04, 30.04, 01.05, 02.05, 03.05

Tagi: Bieszczady chatki studenckie cmentarze Słowacja

23:20, meteor2017 , 1. pocztówki
Link Komentarze (6) »

środa, 13 maja 2009

Dzień 6: Transportnyj dień

trasa: pod Pesym Wierchem >>> Luta >>> Małyj Bereznyj - Ubla >>> Snina >>> Humenne >>> Medzilaborce >>> Vydrań - jarek

Ostatni dzień, ostatni nocleg, ostatnie ognisko w górach na Ukrainie. tego dnia przemieszczamy się w kierunku Polski. Śniadanie nader skromne, bo dożeramy resztki.

Ale za to okoliczności przyrody jakże piękne.

Urdzik karpacki na dzień dobry.

Młodnik, krzal, jar i diabli wiedzą co jeszcze na dzień dobry.

A potem sielanka z widokiem na Ostrą Horę (tam byliśmy aż trzy dni wcześniej) - ostatni plan, góra z trzema wierzchołkami.

A to juz Luta.

Do marszrutki mieliśmy trzy godziny, więc zadekowaliśmy się w sklepie (tutaj wszystkie sklepy - w każdym razie 3 z 3 obejrzanych - miały stoliki). Ach jaki pyszny był chleb - zjedliśmy jeden bochenek, drugi... trzeci, ostatni w sklepie, kupilismy na później.

A potem pan sklepowy powiedział, że jedzie jeden gościu busem i może nas podrzucić. Bus był załadowany jakimiś workami, ale było z 6-7 miejsc siedzących i oprócz nas zabarła się jakaś kobitka.

Tak dojechaliśmy do Małego Bereznego, gdzie zrobiliśmy główne zakupy.

I ruszyliśmy z buta do granicy ukraińsko-słowackiej. Droga do Unii Europejskiej jest kręta.

Przejście graniczne bardzo przyjemne dla pieszych i rowerzystów (samochody muszą swoje odstać), przeszlismy dosyć sprawnie.

- Broń macie?
- Nie.
- Noże?
- Tak.
- Pokażcie.
No to wyjmuję: jeden nóż, drugi nóż... siekierę.

Natomiast Adasiowi dokładnie obejrzeli apteczkę.

Aż głupio było mówić słowackiemu celnikowi, że nic nie kupiliśmy - żadnych papierosów, żadnej wódki... nie wiem czy uwierzył.

A to jedna z pierwszych tabliczek napotkanych za przejściem granicznym.

I jeszcze z buta do Ubli.

Brzózka przystwojona w tasiemki w barwach narodowych.

A obok tablica ogłoszeniowa i informacje o wyborach do Parlamentu Europejskiego.

Wreszcie doczekaliśmy się na autobus do Sniny, a tam okazało się że 5 minut temu uciekł autobus do Humennego, następny za godzinę, ruszylismy więc na stację kolejową. Po drodze napotkaliśmy takie oto przenośne garaże.

Jesteśmy żywą reklamą biura podróży.

I stacyjka. Ruch przez tory był dży, dalej biegła regularna ściezka, az się prosi zrobić tu przyzwoite przejście.

Nasz vlak na Humenne.

W Humennem natomiast okazało się, że dla odmiany na pociąg musimy dłużej czekać niż na autobus... do Medzilaborców. A oto tabliczka spod Medzilaborców. Dla niewtajemniczonych dodam, że stamtąd pochodził Andy Warhol (w mieście jest muzeum Warhola).

Popart?

Niemal w biegu przesiedliśmy się w kolejny autobus, ale nie jechaliśmy daleko, wysiedlismy zaraz za miastem, w Vydraniu, którego strzeże ruski tank.

Jeszcze tylko kawałek drogi do ustronnego jara, gdzie rozbijaliśmy się po zachodzie Słońca. Pierwszy i jedyny nocleg na Słowacji. Jakieś dziesięć kilometrów od Polski.

Relacja dzień po dniu:
25.04, 26.04, 27.04, 28.04, 29.04, 30.04, 01.05, 02.05, 03.05

Tagi: pociągi kolej pomniki rzeźby Słowacja szlaki rowerowe Ukraina

23:15, meteor2017 , 1. pocztówki
Link Komentarze (6) »